Odpowiedz do: Geneza nazwisk

Strona główna Fora Towarzyskie Geneza nazwisk Odpowiedz do: Geneza nazwisk

#14161
Jan Lubos
Użytkownik

1. Nazwisko Molatta.
a) Pomysł z przejściem Małota -> Malotta -> Molatta jest bardzo naciągany 🙂 . Głoska “ł” na ogół zastępowana była na Śląsku wywodzącą się ze staroczeskiego zdwojoną literą “l” (vide: Bulla 😉 )
[w tym kontekście interesujące jest pochodzenie nazwiska, które pojawiło się w innym wątku z XIX wiecznym uproszczeniem Wollnik -> Wolnik. w XVII i XVIII wieku zapis “Wollnik” na pewno był odczytywany w sposób zbliżony do dzisiejszego “wołnik”; zatem nazwisko wskazywało raczej osobę handlującą / hodującą woły, a nie osobę wolną (na Śląsku prawie zawsze w znaczeniu “wolny osadnik” i w słowiańskiej wersji “Wolner”). Moja sugestia: (fonetyczne) Wołnik -> Wollnik -> Wolnik ]
b) na Śląsku było wg Zientary włoskie osadnictwo w XIII w, jednak raczej ewentualne korzenie włoskie widziałbym w XVII wiecznych włoskich oddziałach wojskowych Habsburgów (wielu oficerów i na pewno co najmniej 1 kompania piechoty)
c) sugeruję zastanowić się nad hiszpańskim rodowodem nazwiska Muletta -> Molatta tym bardziej, że ja spotkałem się z wymową głoski “u” w wyrazie muletta bardzo zbliżoną do śląskiej samogłoski “o” pochylone (zapisywane w standardzie śląskim jak o z kreską u góry). Hiszpańskich oddziałów na Śląsku w wojnie 30 letniej było bardzo wiele :).

2. Nazwisko Mainka
a) ośmieliłem się pisać jedynie o swoich wątpliwościach mimo, że osoby 2 pokolenia starsze ode mnie wskazywały swojego czasu jednoznacznie pochodzenie swojego nazwiska takie, jak jako możliwe wskazuje Krzysztof: fonetycznie zapisane mein -> main -> Mainka spolszczone potem na Mańka. Na Śląsku (poza usilnymi polonizatorami 😉 ) nie spotkałem się ze zdrobnieniem Maria -> Mańka. Ktoś potrafi mi wskazać (powtarzam – poza XIX i XX wiecznymi polonizatorami)?

3. Dolnoniemiecki i górnoniemiecki to m.w. tak jak zachodniosłowiański i wschodniosłowiański. Różnica ważna – także przy poszukiwaniu pochodzenia nazwiska (inne słowniki będą pomocne). Staroczeski był językiem całkowicie odmiennym od współczesnego czeskiego, bardziej zbliżonym do dzisiejszego języka śląskiego lub dialektów morawskich. “Staropolski” jest propagandowo-nacjonalistycznym ekwiwalentem etnolektu zachodniosłowiańskiego.

  • Ta odpowiedź została zmodyfikowana 3 years, 4 months temu przez Jan Lubos.