Odpowiedz do: Geneza nazwisk

Strona główna Fora Towarzyskie Geneza nazwisk Odpowiedz do: Geneza nazwisk

#5055
Artur Paczyna
Użytkownik

Wątek zaproponowany przez Krzysztofa ma tytuł „Geneza nazwisk (w domyśle na Śląsku)”.
Zgadzamy się, aby w tym wątku skupić się na etymologii nazwisk.
Co do ram czasowych ponawiam propozycję, aby odnieść się do pierwotnego znaczenia danego nazwiska bez zniekształceń powstałych na przestrzeni wieków. Nie wyklucza to oczywiście możliwości, aby takie modyfikacje prześledzić i je wskazać oraz wskazać ich przyczyny.
To tyle w temacie wątku.
Re: wpis Krzysztofa.
Widzę Krzysztofie, że czytałeś artykuł doktora historii i dyrektora AP w Katowicach Piotra Greinera, pt.: „Mapa i terytorium, albo co tak naprawdę jest Górny Śląsk”, Czasypismo 1/2012, s.6-11, IPN, Katowice 2012. Pamiętając, że nie jest to jedyne źródło na ten temat oraz po przeprowadzeniu krytycznej analizy tekstu, mam nadzieję, że dostrzegasz różnice między polityczną nomenklaturą, a jej implementacją w szerokich kręgach społecznych. Dla mnie nie ulega wątp liści, że szerokie kręgi społeczne przyswoiły sobie niemiecką nomenklaturę wschodniego Śląska dopiero na pod koniec XIX w., Wydaje się, że Ustawa Sejmu Krajowego Pruskiego z 14.10.1919 roku, która dotychczasową prowincję śląską, obejmującą rejencje: opolską, wrocławską i legnicką, podzieliła na dwie prowincje: górnośląską (rejencja opolska) i dolnośląską (rejencja wrocławska i legnicka), przypieczętowała sprawę. Stan ten utrzymał się do 1927 roku, kiedy to dekretem z 5.01.1927 roku nastąpiła reorganizacja podziału administracyjnego prowincji górnośląskiej (likwidacja m.in. powiatu kadłubowego bytomskiego i postanie 6 powiatów miejskich i 14 powiatów wiejskich). Historia zatoczyła koło w 1938 roku, gdy Górny Śląsk stracił odrębny status prawno-międzynarodowy. 1.09.1938 roku połączono w jedną prowincję śląską z trzema rejencjami (jak przed 1919 rokiem) dotychczasowe prowincje górnośląską i dolnośląską. Co ciekawe, polskie kręgi narodowe na Śląsku Opolskim, podobnie jak społeczność międzynarodowa bezwiednie także ją przyjęły dokonując jedynie tłumaczenia O/S na język polski lub inne języki. Stąd obecność „Górnego Śląska” w kampanii plebiscytowej (1919 – 1921) oraz w okresie Powstań Śląskich 1919 – 1921. Należy jednak zauważyć, że był to epizod. Późniejsza polska nomenklatura starała się unikać nazewnictwa odnoszącego się do pruskiego podziału administracyjnego. Stąd województwo śląskie, Sejm Śląski, itd.
Cesarstwo Niemieckie powstałe w 1871 roku z premedytacją nazywam pruskim, gdyż to Królestwo Prus było jego budowniczym, a król Prus jego cesarzem. Także militaryzacja Niemiec, Kulturkampf itp. to “osiągnięcia” pruskie. Osobiście uważam, że tzw. zjednoczenie Niemiec było nieszczęściem nie tylko dla Polaków i ziem polskich (pod zaborem pruskim oraz Śląska), ale także dla różnorodności krajów niemieckich. Dla Europy i świata zresztą też.
Re: Mirosław
Niestety, bardzo krytycznie oceniam literaturę ślązakowców na tematy historyczne. Trudno zaliczyć do prac naukowych np. „Historię narodu śląskiego” Dariusza Jerczyńskiego (Narodowa Oficyna Śląska, Górny Śląsk 2003). Widząc, jakie środki finansowe są przeznaczone na wydawnictwa separatystów, należałoby raczej zadać pytanie o źródła ich finansowania. Nie oznacza to, że nie dostrzegam wśród nich także pozycji wartościowych (np. map Śląska Opolskiego i ich opracowania przez Jarosława Krawczyka i Przemysława Nadolskiego w książce Arkadiusza Farugi, pt.: „ Czy Ślązacy są narodem? Przemilczana historia Górnego Śląska, PPHU ROCOCO – Jarosław Krawczyk, Radzionków 2004”
Do studiów nad stosunkami narodowościowymi na Śląsku Opolskim, polecam źródła:

– Golachowski S. Materiały do statystyki narodowościowej Śląska Opolskiego z lat 1910 – 1939, Poznań-Wrocław 1950.
– Jońca K., Polityka narodowościowa III Rzeszy na Śląsku Opolskim w latach 1933 – 1940. Studium polityczno-prawne, Katowice 1970.

Artur

Jedną tylko wypowiadam prośbę do ludu śląskiego, by pozostał wierny swym zasadom chrześcijańskim i swemu przywiązaniu do Polski.

Wojciech Korfanty