Dawne zawody

Josef Glombitza był od 1877 r. szafarzem (Schafferem) w majątku ziemskim rodu von Wengersky w Pszowie. Szafarz był głównym zarządcą gospodarczym folwarku: nadzorował pracowników, organizował prace polowe i prowadził rozliczenia majątku. Było to stanowisko zaufania, o wysokim statusie.

Leopold Steiner, występujący w dokumentach jako Rentmeister, pełnił funkcję zarządcy finansowego majątku. Odpowiadał za dochody i wydatki, czynsze, podatki oraz księgi rachunkowe. Była to funkcja bardziej urzędnicza i finansowa, zwykle stojąca wyżej niż szafarz.

Obaj przodkowie zajmowali ważne, dobrze wynagradzane stanowiska administracyjne w strukturze majątków ziemskich na Górnym Śląsku.

Rentmistrz (Rentmeister) zajmował się głównie finansami i rachunkowością majątku.
(Dworski) Amtman stał nad nim i kierował całością administracji majątku.
Przejście z rentmistrza na amt­mana oznaczało wyraźny awans i większą decyzyjność.

Obowiązki amt­mana:
Zarządzał całym majątkiem, nadzorował finanse i personel, zawierał umowy dzierżawy i pracy oraz reprezentował właściciela majątku przed urzędami i sądami.

Wirtschaftsinspektor to zarządca gospodarczy, stojący ponad ekonomami, a pod właścicielem dóbr.
Jego zakres obowiązków: kontrola pracy ekonomów w folwarkach, nadzór nad produkcją rolną (plony, hodowla, magazyny), pilnowanie finansów (czynsze, wydatki, dochody),
sporządzanie raportów dla właściciela, wdrażanie nowych metod gospodarowania,
kontrola pracy robotników folwarcznych.
Znał ten fach zapewne od podszewki i nadażyła się okazja szybkiego zarobku w Królestwie Polskim, gdzie zarządcy z Prus i Śląska byli wysoko cenieni za doświadczenie w nowoczesnej, „prusko-niemieckiej” organizacji gospodarstw rolnych
Jego migracja dobrze wpisuje się w biografię wykwalifikowanych administratorów majątków ziemskich tego okresu.
Nie była to migracja „za chlebem”, ale (zapewne) przemyślany i dobrze zaplanowany wyjazd do Królestwa Polskiego na kilkuletni kontrakt niejako w celu rozkręcenia gospodarki w tych (wymienionych) majątkach.