kbochnia

St.XXX/33
Orzeczenie

W sprawie obywatelstwa Janusza Kowalskiego w Katowicach
Trybunał Rozjemczy dla Górnego Śląska na posiedzeniu z dnia 7 czerwca 1935 roku orzekł:
Janusz Kowalski posiada obywatelstwo polskie.

Stan faktyczny
Janusz Kowalski, zamieszkały od 5 lipca 1922 roku w Katowicach, urodzony X maja 1911 roku w Biskupicach, zwrócił się w styczniu 1932 roku do prezydenta rządu w Opolu z wnioskiem o wystawienie poświadczenia obywatelstwa. Na podstawie protestów prezydent rządu w Opolu w dniu 5.4.1932 roku odrzucił wniosek, gdyż wnioskodawca od 15.7.1924 roku zdaniem jego matki zgodnie z art. 31 konwencji genewskiej posiadał jedynie obywatelstwo polskie. Ponieważ wnioskodawca nie został uznany przez starostę w Świętochłowicach za obywatela polskiego, pozostawia się w jego gestii, aby w celu wyjaśnienia swego obywatelstwa wezwał Komisję Polubowną zajmującą się sprawami obywatelstwa.
Janusz Kowalski zwrócił się w dniu 19.4.1932 roku do Komisji Polubownej zajmującej się sprawami obywatelstwa z wnioskiem o stwierdzenie swego obywatelstwa i twierdził przy tym, iż jego ojciec zmarł w roku 1912. Jego matka w roku 1920 wyszła za mąż za Pana XXXXX, urodzonego XXX 1874 roku w Radostowicach (powiat Pszczyna), z którym przeprowadziła się 5.07.1922 roku do Katowic i mieszka tam do tej pory.
Prezydent rządu w Opolu oraz Niemiecki Konsulat Generalny w Katowicach uznają wnioskodawcę za obywatela polskiego. Ojczym nabył 15 czerwca 1922 roku dodatkowo polskie obywatelstwo i 15 lipca 1924 roku ze względu na swoje miejsce zamieszkania na polskim Górnym Śląsku zachował polskie, a utracił niemieckie obywatelstwo (art. 26 §§ 2 i 3). Zmiana obywatelstwa dotyczy zgodnie z art. 31 konwencji genewskiej jego żony, matki wnioskodawcy, i przy tym również w chwili zmiany zwierzchnictwa państwa wnioskodawcy, który nie ukończył 18 lat.
Urząd Wojewódzki w Katowicach jest zdania, iż wnioskodawca nie nabył polskiego obywatelstwa, zachował niemieckie po swojej matce, która będąc po raz drugi w związku małżeńskim, była obywatelką niemiecką.
Obydwaj pełnomocnicy Komisji Polubownej uzgodnili, iż wnioskodawca na podstawie art. 31 konwencji genewskiej z utratą obywatelstwa niemieckiego nabył obywatelstwo polskie.
Janusz Kowalski w dniu 23.11.1933 roku za wniesieniem swojej sprawy o obywatelstwo do Trybunału Rozjemczego dla Górnego Śląska wniósł wniosek w celu wydania orzeczenia.
Niemiecki przedstawiciel państwa w swojej wypowiedzi udzielonej Trybunałowi Rozjemczemu podzielił opinię prezydenta rządu w Opolu, iż wnioskodawca zgodnie z art. 31 w związku z art. 26 §§ 2 i 3 konwencji genewskiej nabył obywatelstwo polskie z utratą niemieckiego, do której to opinii przyłączyła się również Komisja Polubowna.
Polski przedstawiciel państwa uważa za słuszne stanowisko Komisji Polubownej, iż Janusz Kowalski zgodnie z art. 31 konwencji genewskiej nabył obywatelstwo polskie.

Uzasadnienie
Trybunał Rozjemczy dla Górnego Śląska po zbadaniu stanu rzeczy i stanu prawnego uznał za słuszne zgodne stanowisko pełnomocników Komisji Polubownej, które również podzielają obydwaj przedstawiciele państwa.
Ponieważ wnioskodawca 15 czerwca 1922 roku nie ukończył jeszcze 18. roku życia, jego obywatelstwo zgodnie z art. 31 konwencji genewskiej zależy od obywatelstwa wówczas jeszcze żyjącego rodzica, t.j. w niniejszym przypadku matki. Poślubiła ona w roku 1920 urodzonego na polskim Górnym Śląsku i w okresie przejścia zwierzchnictwa państwa zamieszkałego w Biskupicach Pana X i przez to 15 czerwca 1922 roku poza obywatelstwem niemieckim nabyła dodatkowo obywatelstwo polskie. Pan X i jego żona, matka wnioskodawcy, mieszkali 15 lipca 1924 roku w Katowicach na polskim Górnym Śląsku i przez to w tym dniu zgodnie z art. 26 § 3 konwencji genewskiej utracili obywatelstwo niemieckie, a zachowali jedynie polskie, gdyż Pan X nie wpisał się do rejestru konsulatu niemieckiego.
Stąd też zgodnie z art. 31 konwencji genewskiej wnioskodawca dniu 15 lipca 1924 roku zachował po swojej matce jedynie obywatelstwo polskie.

Trybunał Rozjemczy dla Górnego Śląska
podpisali XXXXXXXXXX