Przyznam szczerze, że nie przeczytałem całego wątku JESZCZE, ale jeżeli nie został tutaj poruszony wątek nazwisk kończących się na -ała lub -ala to ich pochodzenie jest takie, że wzięły się one od określeń/przezwisk jakie stosowano wobec osób, które wyróżniały się czymś na tle innych. Jeżeli dla przykładu dana osoba miała zdeformowaną twarz ktoś mógł powiedzieć: – patrz, idzie znowu ten gębała! Ten ma tę gębę wykrzywioną. Jeżeli ktoś spychał innych na swej drodze- uwaga, znowu biegnie ten spychała ! Jeżeli ktoś lubiał skubać np pierze… -patrzcie, idzie ten skubała znowu ! 😉 Celowo używam formy męskiej, jeżeli zauważyliście… bo… sam całe życie myślałem o swoim nazwisku… jako czynności w czasie przeszłym w rodzaju żeńskim… co robiła ? Świtała, a to nie tędy droga. Pozdrawiam 🙂
