Jaszczomb

Panie Andrzeju,
czy można prosić o krótkie przybliżenie historii Barańca? Duża część rodziny Losson, obecnej w moim drzewie pochodzi właśnie stamtąd, ale na mapach z 1924 roku sama wieś Baraniec jest już zredukowana do ledwie dwóch gospodarstw. Dzisiaj ta wieś już praktycznie nie istnieje, a sama nazwa zaczęła określać nieco inne miejsce

Pani Milo

Rodzina Długoń w dwóch miejscach „przecina się” z rodziną Kulas.
Pierwszym z nich jest wspomniana już Gertruda Długoń, córka Pawła i Józefiny, która wyszła za Franciszka Kulas, stolarza. Oni mieli co najmniej jedno dziecko, syna Waldemara, ur. 1911. On z kolei ma co najmniej dwoje synów, Karola i Edwarda, oboje urodzeni w czasie II wojny światowej. Wszyscy oni są pochowani na cmentarzu w Bieruniu Starym.
Drugim miejscem przecięcia jest inne dziecko Pawła i Józefiny Długoń, Henryk Długoń, urodzony 1912. Jego córka (niestety nie znalazłem imienia) wyszła za mąż za Waltera Kulas – nie wiem, czy był spokrewniony z Franciszkiem, ale wydaje się to prawdopodobne. Walter Kulas miał co najmniej jedną córkę, Klaudię, która jednak zmarła w dzieciństwie.
Jeśli chodzi o samych Pawła i Józefinę Długoń, oni byli faktycznie imigrantami do Bierunia – nie figurują w tutejszych księgach urodzeń. Przypuszczalnie przybyli tutaj z ówczesnej Galicji, tj. Małopolski, ale nie mam jeszcze precyzyjnych informacji. W spisie z 1910 figuruje Paul Długou – zapewne chodzi o Pawła Długonia, który wówczas był już tutaj szefem cechu szewskiego. Błąd w nazwisku może być błędem urzędnika prowadzącego spis, lub równie dobrze błędem odczytu.
Dla porządku dodam, że rodziny Kulas i Długoń leżą w moich zainteresowaniach, ponieważ moja pra-pra babka, Emma, również była córką Józefiny i Pawła Długoń, a wszystkie te rodziny tworzyły pewnego rodzaju blisko współpracujący, zażyły klan. Poza Długoniami i Kulasami należała też do niego rodzina Tomala/Tomalla/Thomalla, oraz Noras – właśnie poprzez Emmę Długoń, małżonkę Karola Noras, bieruńskiego kupca bławatnego.
Wybieram się niedługo na spotkanie z innym potomkiem Długoniów, więc być może dowiem się czegoś więcej na temat pochodzenia Kulasów i Długoniów.
Odpowiadając w końcu bezpośrednio na zadane przez Ciebie pytanie – sądząc po dostępnych datach jest bardzo prawdopodobne, że akt ślubu Gertrudy i Franciszka Kulas będzie w Bieruniu.

Droga Pani Milo!

Nie mam co prawda dokumentów z Archiwum w Pszczynie, ale za to niedawno wszedłem w posiadanie całego albumu z fotografiami rodzin Kulas, Długoń i Noras. W latach 30-stych te rodziny były ze sobą blisko związane, zarówno w interesach jak i rodzinnie. Załączam zdjęcie rynku, na którym w rogu widać sklep Kulasów (z napisem „Trumny Meble”), a także zdjęcie Franciszka Kulasa z jego samochodem, którym rozwoził swoje wyroby stolarskie, a także buty od Długoniów i odzież i tkaniny od Norasów. Mężczyźni z tych rodzin byli też myśliwymi – mam kilka ich zdjęć z trofeami na polowaniach.

Panie Andrzeju
Faktycznie, spektakularne odkrycie.
Marcin Noras, na którym jak na razie utknąłem, urodził się w 1805 roku w Jaroszowicach jako syn Johanna/Jana, młynarza. W spisie mieszkańców Jaroszowic dostępnej na stronie Silius Radicum (https://siliusradicum.pl/zasoby/wykazy-mieszkancow/jaroszowice-ob-tychy/) w 1764 roku podany jest Walek Noras, młynarz – nie wiem na ile wiarygodny jest ten spis. Niemniej imię Walek sugerowałoby jego lokalne pochodzenie – imiona Walek/Walenty są bardzo popularne w parafii Bieruń, ze względu na kościół św. Walentego.
Z którego roku pochodzi załączony przez ciebie skan? I czy mógłbym prosić Cię o transkrypcję tego urywka? Moja zdolność czytania pisma dawnego nadal niestety kuleje.
W zaskakujący sposób te informacje potwierdzają pewną rodzinną „legendę”, opowiedzianą przez dziadka – o tym, że Norasy zostali sprowadzeni do Bierunia jako młynarze. Taki obrót wydarzeń mógłby sugerować, że istniejące gałęzie nazwiska Noras nie są ze sobą spokrewnione, a stanowią tylko zbieżność nazwisk (jak np. mnogość Kowalskich czy Nowaków).

Rzeczywiście, same podpisy są bardzo ciekawe – niesamowite uczucie zobaczyć własny podpis sprzed 150 lat.
Niemniej, niewiele z nimi mogę zrobić. Nawet samych Marcinów Norasów w XIX wieku żyło w Parafii Bieruń chyba trzech, więc ciężko je przyporządkować do konkretnej osoby.
Myślę że informacje ze spisu mieszkańców są najbardziej perspektywiczne – będę musiał spróbować się dowiedzieć, czy jest gdzieś jakiś spis dawnych pracowników Ergu/Lignozy.
Bardzo dziękuję ci za wszelką pomoc – jeśli mogę się czymś odwdzięczyć, wal śmiało.

Dziękuję za odpowiedź.
Przedmiotem moich badań są głównie rodziny Noras, Łosoń/Losson, Mika, Strzeżyk, Długoń, Taistra, Loch i Dittirich.
Wymieniony w spisie Franz Loch być może jest synem Franza Locha który przybył do Bierunia z Ciesznowa, w okolicy Koźla – zmarł w Bieruniu w 1877 roku.
Podobnie rodzina Dittirich mieszkająca w Ergu musi być rodziną Marty Taistry z. d. Dittrich, mojej praprababki.
Największe problemy mam z identyfikacją członków rodziny Noras, ze względu na ich dużą ilość.

Pozdrawiam, Marcin