Stefan Nowak

Przepraszam, Panie Piotrze, że się wtrącam do rozmowy, ale tak się zastanawiam czy to imię Sygi to nie jest czasem MACIEJ…

Pozdrawiam serdecznie
Stefan

¡Buenas tardes!
Se debe ir a pagina del inicio, buscar a la seccion „Metryki i indeksy / Księgi metrykalne” y luego (donde tenemos la letra „P”) encontrar „ASC Parafii Rzymskokatolickiej w Pstrążnej (Pstrzonsna)”. Es todo.
¡Un cordial saludo!

No i tu mam problem z jednym słowem (albo nawet z dwoma), występującym bezpośrednio po nazwisku 🙁
Próbuję to odcyfrować i ciągle nasuwają mi się skojarzenia z niemieckim ’verwitwete’, choć oczywiście w łacińskim! tekście ten wyraz się nie pojawia, niemniej jego rdzenia można (?) się tu – tak mi się wydaje – dopatrzeć. Na dodatek wg norm niemieckojęzycznych struktura tego zapisu byłaby dosyć jasna: ’Frau Mueller, verwitwete Schneider’ = Pani Mueller, wdowa po Schneiderze.
No i tu też to tak trochę wygląda (choć nie wiem czy ma to sens z punktu widzenia Pani drzewa genealogicznego): Marie Gertrud Schnee … [’verwitwete’] … Zontini (???)
No właśnie tu mamy ten drugi wyraz. Czy to może być nazwisko? Zontini? Czy w Pani rodzinie takowe się pojawia (pojawiło)?
A dalej jest już prosto ’ex Stuerzelberg’ to naturalnie ’ze Stuerzelberga’.
Natomiast ’oib Smtis munita’ prawie na pewno musi być skróconym zapisem formuły ’omnibus Sacramentis munita’ czyli ’opatrzona wszystkimi Sakramentami’…

Przykro mi, że tylko tyle udało mi się odczytać
Miłego weekendu!
Stefan

Najtrudniej z nazwiskami, bo nie są „oczywiste” i każda źle zinterpretowana litera może fałszować ich faktyczne brzmienie.

A zatem:
18 stycznia [1780 roku] po trzykrotnych zapowiedziach poślubieni zostali [dosł.: są] Jacobus Wittges, urodzony w Lors[?!] i Cecilia Esser, urodzona tutaj.
Rodzice Pana Młodego: Adolphus Wittges i Maria Sybilla Schnee[?].
Rodzice Panny Młodej: Joannes Esser i Anna[?] Heller[?].
Świadkami byli: Jacobus Oster[?] i Stephanus Bermal[?]

Może ktoś skoryguje moje domysły…
Serdecznie pozdrawiam
Stefan

Adamie!
Nie dość, że wzbogaciłeś moje poszukiwania o kolejne (i co ważne: zgoła słuszne) tropy, to jeszcze opowiedziałeś o sprawach, o których nie miałem zielonego pojęcia, mylnie sądząc, że istotą feudalnych stosunków między dziedzicem a poddanymi chłopami było świadczenie pracy przez tych ostatnich w zamian za prawo użytkowania „swojego” kawałka gruntu, tudzież posiadanie nędznej chałupiny. A tu masz! zbieranie szyszek, fury winno-chmielowo-miodowe, szarwarki publiczne, strzelanie do watahy w określonym dniu liturgicznego kalendarza, a na domiar kury podymne (które to określenie rozbroiło mnie samą urodą swego brzmienia). Szalenie to ciekawe. I dzięki Tobie z pewnością spróbuję dokształcić się w tej materii. To jeden z tych powodów, dla których uwielbiam te wszystkie genealogiczne poszukiwania. Bardzo Ci dziękuję!
Także i za drugą część odpowiedzi.
Imiona, które podałeś, są dokładnym potwierdzeniem tego, co już udało mi się ustalić. Faktycznie po Łukaszu gospodarstwo nr 17 objął Jakub, aczkolwiek właśnie lata 1780-1800 są tymi, których w Archiwum Archidiecezjalnym brakuje. Wszystkie puzzle jednak układają się właściwie. Wygląda bowiem na to, że ów Jakub Tatoy, o którym wspomniałeś, w rzeczywistości był nie synem, ale zięciem Łukasza. Pojął bowiem za żonę (właśnie w tych brakujących latach) Katarzynę (1758-1842), której nazwisko odnotowano w chwili zgonu jako „Catharina Nowok geborene Tatoń” (sic! z literką „ń” na końcu). Natomiast jej mąż występuje wszędzie (np. w tekście testamentu swojego syna, Paula) jako Jacob Nowok, Besitzer gospodarstwa nr 17. Natomiast dzieci pary Jakub Nowok / Katarzyna Tatoy (Tomasz, Kacper, Jan i Paweł) noszą wszędzie nazwisko „Nowok vel Tatoy”, stąd ze sporą dozą prawdopodobieństwa można domniemywać, że takie jest właśnie pochodzenie owego aliasu (Nowok objął schedę po teściu, Tatoy’u). Przepraszam za zanudzanie Cię takimi detalami, ale są to dla mnie kwestie na tyle pasjonujące, że nader często po prostu nie mogę się powstrzymać 🙂
Jak rozumiem wszakże nazwisko „Nowok” w owych spisach smardzowickich, które posiadasz, się nie pojawia, co oznacza, że Kuba Nowok („Tatoy” w cudzysłowie) skądś przywędrował (tę tezę zdaje się wzmacniać jego nazwisko / przezwisko) i osiadł sobie na Tatoy’owej ojcowiźnie. Boje się wszakże, że dalszy trop w jego sprawie trudno będzie podjąć, bo z przybyszami oczywiście bywa najgorzej…
Niezmiernie Ci dziękuję za pomoc, za szczegółowe wyjaśnienia, za cenne uwagi, za garść jakże ciekawych wiadomości, no i za czas jaki moim sprawom poświęciłeś!
Serdecznie pozdrawiam
Stefan

Historyk85 wrote:

Nazwisko w formie TATOY/TATAY/TATEY notują tylko wykazy właścicieli dla Smardzowic od 1718r.(…)
Andrzej

Ja właśnie zainteresowany jestem wszystkim, co dotyczy smardzowickich TATOYów.
Rozumiem, z poniższego:

Historyk85 wrote:

(…) odnośnie rodziny Tatay/Tatoj publikacja Adama Petera Grondziel Richtera pt. Stellenbesitzer in der Lendziner Dienstbüchern Teil 1: 1718-1775, nie wymienia wśród właścicieli gospodarstw w Urbanowicach osób o tym nazwisku.

że tych śladów nie ma co szukać w wymienionej publikacji (chyba, że powyższa uwaga dotyczy jedynie Urbanowic, a nie Smardzowic?).
Ale jeśli nie tam, to gdzie? Czy mógłbym prosić o podpowiedź?
Z góry dziękuję za każdą wskazówkę i serdecznie pozdrawiam

Stefan

„Eine Stunde” = jedna godzina

Panie Andrzeju!
Bardzo dziękuję za Pańską, niezwykle interesującą wypowiedź.
Zgadzam się, że należy opierać się przede wszystkim na zapisach w aktach, choć i one nie są pozbawione błędów.
Rozumiem też, że właśnie wprost z ksiąg metrykalnych pochodzi informacja o ślubie Grigera Czaika z panną Josephą Banasionkin. I na tej m.in. podstawie stwierdza Pan, że żoną Grzegorza „nie była Józefa Bednorz”. Z tym oczywiście też się zgadzam, choć kilka zdań później pisze Pan: „Wracając do nazwisko matki, to mamy troje dzieci Grzegorza, a nazwisko matki brzmi: Banasionkin, Banasionkin, Bednarcionka”
Jeśli to nie tylko to, że użył Pan tych nazwisk jako „wymyślonych” przykładów, to zastanawia mnie ta ostatnia forma. Czy „Bednarcionka” nie prowadzi nas przypadkiem znowu do Bednarzów? Chyba, że – powtórzę – użył Pan tego tylko tak, w dyskusji, jako odmiany padających wcześniej nazwisk.
Czy gdzieś (w aktach? w kwerendach?) pojawiła się rzeczywiście „Bednarcionka”?